امام باقر شنيدم : اگر علم ما افزايش پيدا نكند نابود مىشود و از بين مىرود . عرض كردم : آيا به علم شما چيزى زياد مىشود كه پيغمبر آن را نمىدانست ؟ فرمود : « هرگاه بناى افزايش علم باشد اول آن را به رسول خدا عرضه مىكنند سپس به امامان تا به ما برسد » . در روايت ديگرى امام صادق مىفرمايد : هيچ مقدارى از علم از نزد خداوند عزّ و جل خارج نمىشود مگر اين‌كه ابتدا بر رسول خدا وارد شود سپس به امير مؤمنان آن‌گاه به امامان ديگر يكى پس از ديگرى تا اين‌كه امام آخر از امام اول داناتر نباشد ( يعنى علم همه مساوى است ) . بنابراين ، واسطه بودن پيامبر اكرم فقط در انتقال وجود مكتوب قرآن به ساير ائمه نبوده است بلكه آن حضرت واسطهء انتقال حقايق نورانى قرآن به ارواح مقدس ائمه مىباشد ، پس القا و قبول يك حقيقت نورى و ملكوتى مىباشد . اين آيت قرآنى به همين مطلب اشاره مىكند : إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ . امام صادق در روايت ديگرى در مورد مصدر علوم الهى ائمه مىفرمايد : فاطمه بعد از رسول خدا هفتاد و پنج روز در دنيا زيست و از فراق پدر بسيار اندوهناك بود ، جبرئيل او را در مرگ پدر تسليت مىداد و خوش‌دل مىساخت و از احوال و مقام پدرش خبر مىداد و سرگذشت فرزندانش را پس از او مىگفت و على عليه السّلام اينها را مىنوشت و آن